Stedentrip Lissabon 2023

Dag 1 – maandag 18 september

We gaan weer eens een stedentrip maken. Naar Lissabon, de hoofdstad van Portugal. Nog nooit geweest, zelfs niet eens in Portugal. Omdat ik in augustus mijn 65ste verjaardag vierde, kreeg ik van Anita deze stedentrip. Althans het was eigenlijk de bedoeling voor de vierde keer naar Rome te gaan, mijn favoriete stad waarvan ik altijd heb gezegd er nogmaals naar toe te willen. Maar al denkend over dit prachtige cadeau, stelde ik Anita voor een stad te kiezen waar we nog nooit zijn geweest. Een paar bestemmingen kwamen bij mij op om daar naar te kijken. Athene, Florence, Madrid en Dublin staan naast Lissabon op dit lijstje. Na zoekwerk blijkt Lissabon een perfect bestemming te zijn voor een stedentrip. Veel te zien, lekker klimaat en relatief goedkope stad maken dat we hiervoor kiezen.

Vanwege de eerdere problemen bij Transavia kiezen we voor zekerheid en boeken bij TUI een complete pakketreis, vlucht, hotel en transfers. Ook twee Lissabon Cards voor drie dagen zit bij de bestelling waarmee we onbeperkt gebruik kunnen maken van het openbaar vervoer en bij veel musea gratis naar binnen mogen. De vlucht is vanaf luchthaven Eindhoven, voor ons lekker dichtbij en we vliegen met Transavia, hopelijk zonder problemen. We vertrekken mooi op tijd om 07.50 uur.

Na een vlucht van bijna drie uur in een vliegtuig geheel zonder belettering en door Transavia gehuurd van een vliegmaatschappij uit Malta komen we veilig aan. De klok kan in Portugal meteen een uur terug gezet worden. Op het vliegveld worden de vouchers bij de toeristenbalie om gewisseld voor de twee Lissabon cards waarmee we de metro in kunnen gaan op weg naar het hotel. Het is een makkelijk traject met de metro. De rode lijn loopt vanaf het vliegveld naar de stad en bij het eindstation moeten we er uit, want daar vlakbij is het hotel. Maar dan problemen met een van de kaarten. Uit checken uit de metro lukt niet meer, de card weigert dienst. Met hulp van een beambte kunnen we het metrostation toch verlaten op weg naar het hotel. 

Na inchecken gaan we op advies van het hotel naar het toeristenkantoor waar we snel een nieuwe krijgen. Daar komen met een niet werkend kaart is nog een punt, maar gelukkig lukt het bij het bureau te arriveren en krijgen we een nieuwe card. Opgelost. Terwijl we nu toch in het oude centrum zijn willen we met de nostalgische Santa Justa lift naar boven, maar de wachtrij is erg lang en de lift komt niet in beweging. We lopen door de stad en komen bij de Arc da Rua Agusta die we kunnen beklimmen. De vele traptreden levert boven een prachtig uitzicht op over de stad.

In de vooravond wonen we een Fado concert bij in een mooi theater. Dit optreden geeft ons kippenvel, prachtig. Dit concert wat elke avond om 19 uur begint en 50 minuten duurt heeft mijn voorkeur dan de talloze fado restaurants. Na het concert kunnen we zelf kiezen waar we willen gaan eten. Dicht bij het hotel bij restaurant Colina gaan we op advies van het hotel daar heen. Buiten op het terras krijgen we mooie plaats en we bestellen een mix grill visschotel. Verschillende keren geven de obers excuses voor het lange wachten want het is een grote schotel op de grill. We krijgen daardoor zelfs een voorgerechtje en biertje van het huis, maar als dan de schotel wordt geserveerd is het dik genieten. Heerlijk en het wachten waard.

Dag 2 – dinsdag 19 september

Na het ontbijt zijn we vertrokken met de bus naar het Ajuda National Palace. Hier was het niet druk en konden we alles mooi bekijken. In 1795 werd gestart met de bouw van het paleis. Gedurende het bouwproces werd het project meerdere keren stilgelegd of vertraagd door onder andere financiële beperkingen en politieke conflicten. Tijdens het bewind van koning Lodewijk I (Portugees: Luís I) en zijn vrouw Maria Pia van Savoye (Portugees: Maria Pia de Saboia), werd het paleis in 1861 de permanente residentie van het koninklijk huis. In 1910, na de proclamatie van de Portugese Republiek, werd het paleis wederom gesloten en in 1968 heropend voor het publiek als museum. Naast de functie als museum, wordt het gebouw nog steeds gebruikt door de Portugese staat voor officiële ceremonies.

Vanaf het paleis zijn we daarna naar het Jerónimos klooster gewandeld, 1.6km. Daar was het wel erg druk. Na een wachtrij van een uur konden we naar binnen. Maar het wachten was de moeite waard. Wat een imposant en prachtig bouwwerk.

Het Mosteiro de Santa Maria de Belém, beter bekend als het Mosteiro dos Jerónimos is een 16e-eeuws hiëronymietenklooster in Belém, een stadsdeel van de Portugese hoofdstad Lissabon. Het is het meest opmerkelijke Portugese kloostergeheel van zijn tijd. Het wordt beschouwd als het hoogtepunt van de manuelijnse architectuur en de kerk als een van de belangrijkste hallenkerken van Europa. De bouw begon op initiatief van koning Manuel I in het begin van de 16e eeuw en zou honderd jaar duren, onder leiding van vier opeenvolgende bouwmeesters. Daarvan speelde vooral de tweede bouwmeester, João de Castilho, een beslissende rol in het welslagen van de onderneming. Het Mosteiro dos Jerónimos is sinds 1907 geclassificeerd als nationaal monument en in 1983 werd het samen met de Torre de Bélem erkend als UNESCO-Werelderfgoed. Sinds 2016 heeft het de status van Panteão Nacional (nationale eregalerij). Vandaag is het een van de belangrijkste toeristische trekpleisters van de hoofdstad, met meer dan een miljoen bezoekers per jaar.

Nog eens 1.5km verder gewandeld naar de toren van Belém. Na een lunch op een terras vlakbij ook hier aangesloten in een wachtrij die gelukkig niet zo lang was. Trapjes op twee verdiepingen hoger werden onze inspanningen beloond met een prachtig uizicht over de rivier de Taag en Atlantische Oceaan.

Dag 3 – woensdag 20 september

Na het ontbijt met de metro naar het Rossio plein. We lopen opnieuw naar de Santa Justa lift die we ditmaal wel kunnen nemen. De Santa Justa-lift (Portugees: Elevador de Santa Justa) is een 45 meter hoge lift in de Portugese hoofdstad Lissabon. De lift verbindt de Santa Justa-straat, in het centrum van Lissabon, met het hoger gelegen Carmoplein. Het is een belangrijke toeristische attractie in de stad. De lift is een ontwerp van Raul Mesnier de Ponsard. De bouw begon in 1900 en in 1902 was het bouwwerk klaar. De constructie is geheel uit ijzer opgebouwd en rondom versierd met neogotische figuren.

Boven zien we een ruïne met museum. Het Arqueológico Do Carmo is zeker een bezoek waard, dus doen we dat dan ook. Het klooster Convento do Carmo werd gesticht door D. Nuno Álvares Pereira, veldheer van het koninkrijk en trouwe ridder van koning D. João I, die in 1835 meevocht in de slag bij Aljubarrota om de Portugese nationaliteit te behouden. De indrukwekkende tempel in gotische stijl, opgedragen aan Nossa Senhora do Vencimento do Monte do Carmo, werd in 1389 naar ontwerp van Gomes Martins gebouwd. Hoewel er moeilijkheden waren voor het bouwen op deze locatie, koos D. Nuno ervoor zich te identificeren met de orde van de Berg Karmel in Palestina (waar de oorsprong van de orde ligt) die in feite op de heuvel tegenover het kasteel lag, bij het koninklijke paleis en de kathedraal.

Het klooster werd door de aardbeving van 1755 en een brand daarna verwoest. Op de overblijfselen werd door de vereniging Associação dos Arqueólogos Portugueses het archeologische museum “Museu Arqueológico do Carmo” gebouwd. Hier zijn stukken te vinden die te maken hebben met de geschiedenis van de stad, van de prehistorie tot aan de middeleeuwen, en waardevolle grafresten en middeleeuwse wapenschilden.

Met de lift weer naar beneden nemen we de bus naar het Museu Nacional do Azulejo. Een prachtig museum dat ons allerlei kunst van tegeltjes laat zien. Geweldig en ook in een mooi oud gebouw. Vervolgens met de bus een stukje verderop naar Santa Apolónia om vanaf daar een steile klim te lopen naar het Panteăo Nacional. In dit Pantheon hebben we de uitdaging 181 traptreden te trotseren om beloond te worden met een prachtig uitzicht over de stad. Binnen in de kerk is het ook prachtig. We zien hier de graftombe van Amália Rodrigues, de beroemde fado zangeres die in 1999 voor altijd is gestopt met zingen.

Terug op het Rossioplein zien we al wandelend de beroemde gele tram. O ja, die moeten ook nog even doen. Met tram 28E reizen we naar een grote basiliek, de Basilica do Sagrado Coração de Jesus. Mooi! Hier steken we traditie getrouw een paar kaarsjes aan.

Na een bezoek aan het Hard Rock café gaan we eten in een restaurantje waar moeder bedient en zoon lief kookt. De inrichting is heel simpel maar het eten geweldig. We laten de menukeuze over aan Mario, de zoon, en wat hij ons voorschotelt is heerlijk. Twee voorgerechten geven ons meteen de indruk dat we hier op een beste plek zijn. Het hoofdgerecht van inktvis uit de oven bevestigt dit. Dit culinaire feest wordt op advies van mama om twee verschillende nagerechten te nemen en die samen te delen compleet gemaakt. De rekening van € 69,50 is een lachertje.

Dag 4 – donderdag 21 september

Na het ontbijt met de metro weer naar het centrum. Regenjassen mee want het miezert. Als we vlak bij het Hard Rock Café uit de metro het plein op lopen is het droog en komt er geen regen meer. In de winkel van het Hard Rock Café een shirtje gekocht lopen we daarna door de Arc Augusta het mooie plein op. We zitten er een tijdje heerlijk op een bankje langs de Taag. Na nog wat rond gewandeld nog even een rust momentje op het Rossioplein waar het weer lekker druk is. Na een lunch met de metro terug naar het hotel om onze koffertjes op te halen. De metro brengt ons weer terug naar de luchthaven waar we meer dan op tijd zijn. Nog even wachten op de terugvlucht naar Eindhoven. De midweek Lissabon zit er op. Het was erg leuk. Fijn en goed hotel en heerlijk gegeten bij Colina en gisteren bij mama en zoon.